ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΗ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ ΧΑΡΑ ΧΡΥΣΑΦΗ - Δ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗ

ΔΕΛΙΝΑ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗ: Μιλήστε μας για σας.

ΧΑΡΑ ΧΡΥΣΑΦΗ: Με λένε Χαρά Χρυσάφη, ζω στην όμορφη Θεσσαλονίκη, μ’ αρέσει το κόκκινο, απεχθάνομαι τους δήθεν, αγαπώ τους ανθρώπους που είναι ευγενικοί και ξέρουν να αγαπούν. Είμαι απόφοιτος νηπιαγωγός του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης με ειδίκευση στην ειδική αγωγή. Ασχολούμαι με τη θεατρική πράξη εδώ και 17 χρόνια. Το «Αυτό το βιβλίο θα αυτοκαταστραφεί σε 20 λεπτά», είναι το τρίτο μου βιβλίο. Όνειρο ζωής είναι κάποια στιγμή να επισκεφτώ το Παρίσι. Δεν έχω αδέρφια, μα έχω φίλους που αγαπώ.


Δ.Β.: Πώς αποφασίσατε να ασχοληθείτε με την τέχνη και πιο συγκεκριμένα με τη συγγραφή;

Χ.Χ.: Με τη θεατρική τέχνη από την τρίτη λυκείου. Ήταν και είναι ένα μαγικό ταξίδι το θέατρο. Με τη συγγραφή άρχισα να ασχολούμαι από το 2013 όπου και έγραψα την πρώτη μου ποιητική συλλογή με τίτλο « Ερωτικές Αντιφάσεις». Από τότε μέχρι σήμερα διανύω ακόμα ένα μαγικό ταξίδι, αυτό της γραφής.


Δ.Β.: Είστε άνθρωπος μεγάλη ευαισθησίας. Ασχολείστε με Αμέα, με παιδιά με αναπηρίες, είστε διοικητικό μέλος του σωματείου Το Ράφι της Αγάπης. Μιλήστε μας για την καθημερινότητά σας και για τις δράσεις σας αυτές.


Χ.Χ.: Η επαφή μου με άτομα με αναπηρίες ξεκίνησε το  2012, αν θυμάμαι καλά, όταν είχα την τύχη να δουλέψω πρώτη φορά σε κατασκηνώσεις με τέτοια παιδιά. Η δύναμη ψυχής τους και η αγάπη τους δεν μπορεί να συγκριθεί με τίποτα. Από τότε μέσω των ιδιαίτερων μαθημάτων που κάνω, αλλά και με τη συμμετοχή μου στο μη κερδοσκοπικό σωματείο Το Ράφι της Αγάπης διαπιστώνω καθημερινά πόσο σημαντικό είναι να μοιράζεσαι και να προσφέρεις. Όσον αφορά Το Ράφι της Αγάπης, δημιουργός του οποίου είναι η συγγραφέας και φίλη Εύα Παυλίδου, ήδη έχει δημιουργήσει βιβλιοθήκες στον Σ.Ο.Ψ.Υ. (Σύλλογο. Οικογενειών. Ψυχικής. Υγείας), στον ξενώνα του αντικαρκινικού νοσοκομείου της Πυλαίας, παράρτημα του Θεαγενείου, στη Στέγη Τεχνών και Γραμμάτων στη Βέροια, στο Εκκλησιαστικό Γηροκομείο Κατερίνης, στον Προνηπιακό Σταθμό Πανοράματος. Το σωματείο ήδη ετοιμάζεται για τα εγκαίνια της βιβλιοθήκης του Ορφανοτροφείου στο Βόλο, αλλά και έχει σκοπό να δημιουργήσει ράφια στην  κοινωνική μη κυβερνητική οργάνωση «ΑΡΣΙΣ», καθώς και στο 1ο Νηπιαγωγείο Πυλαίας. Όσο υπάρχουν ανάγκες για την προώθηση της φιλαναγνωσίας και της θεραπευτικής ανάγνωσης, το Ράφι της Αγάπης θα βρίσκεται πάντα εκεί για να προσφέρει σε ανθρώπους που πάσχουν από χρόνιες παθήσεις ή σε κοινωνικές ομάδες που το έχουν ανάγκη.


Δ.Β.: Έχετε ήδη εκδώσει 2 βιβλία και σε λίγο θα κυκλοφορήσει το τρίτο με τίτλο Αυτό το βιβλίο θα αυτοκαταστραφεί σε 20 λεπτά. Μιλήστε μας για αυτό. Γιατί επιλέξατε αυτόν τον τίτλο;


Χ.Χ.: Το τρίτο μου βιβλίο είναι 20 μανιφέστα. 20 κείμενα κραυγής και διαμαρτυρίας. Βασίστηκε στην παρατήρηση σε καθημερινά κοινωνικά θέματα της καθημερινότητας και  συγκεκριμένα της ελληνικής πραγματικότητας. Επέλεξα αυτόν τον τίτλο, γιατί θαρρώ πως αν κάποιος μπει στη διαδικασία να διαβάσει το βιβλίο, θα βρει μέσα κομμάτια του εαυτού του. Λέξεις και συναισθήματα που κρύβει καλά στο συρτάρι του μυαλού και της καρδιάς του, αλλά πολλές φορές δεν βρίσκει την τόλμη να προφέρει, να νιώσει. Είναι άραγε διατεθειμένος ο άνθρωπος να αλλάξει τον κόσμο; Να φωνάξει μέχρι να σπάσουν οι φωνητικές του χορδές για τα «κακώς κείμενα», για την υποκρισία, για την απανθρωπιά; Με το να διαβάσει κανείς το βιβλίο παίρνει ένα ρίσκο. Θα αυτοκαταστραφεί τελικά στα χέρια του ή όχι;


Δ.Β.: Μελλοντικά σχέδια.

Χ.Χ.: Στα άμεσα σχέδια μου είναι η πραγματοποίηση της παρουσίασης του νέου μου βιβλίου στη Θεσσαλονίκη, για να κηρυχτεί και επισήμως η έναρξη του ταξιδιού του. Στα επόμενά μου σχέδια, το δεύτερο βιβλίο μου «Καταρρίπτεται» -15 θεατρικοί μονόλογοι, θα γίνει παράσταση σε σκηνοθεσία της φίλης και συγγραφέως Νατάσσας Καραμανλή.


Δ.Β.: Τα όνειρά σας.

Χ.Χ.: Τα όνειρα μου είναι πολλά και θα χρειαστεί να διαβάζετε ώρες. Ό,τι έρθει στο δρόμο μου, καλώς να ‘ρθει. Σίγουρα θα ξέρω πως έκανα ό,τι μπορούσα για να ‘ρθει.


Δ.Β.: Μια ευχή.

Χ.Χ.: Εύχομαι οι άνθρωποι να κοιμούνται πάντοτε με το μαξιλάρι τους «ελαφρύ».


Δ.Β.: Η φιλοσοφία σας με λίγα λόγια.

Χ.Χ.: Κάθε μέρα είναι μια άλλη μέρα. Ο χρόνος είναι αμείλιχτος. Ας τον εκμεταλλευτούμε όπως μας εκμεταλλεύεται κι αυτός.


Δ.Β.: Έχετε διακριθεί πολλές φορές σε λογοτεχνικούς διαγωνισμούς. Πόσο έχουν βοηθήσει αυτές οι διακρίσεις στην καλλιτεχνική σας πορεία;

Χ.Χ.: Όποιος δηλώνει πως δεν το ενδιαφέρουν οι διακρίσεις είναι το λιγότερο ψεύτης. Οι διακρίσεις δεν μας καθορίσουν, όμως μας διδάσκουν και μας βοηθούν να καταλάβουμε αν η γραφή μας είναι ικανοποιητική ή όχι. Από τη στιγμή που μοιραζόμαστε τα κείμενα μας στο ευρύ κοινό και δεν τα έχουμε στο συρτάρι μας, πρέπει να δοκιμαζόμαστε και να τολμούμε. Με θάρρος σαφώς, όχι με θράσος και έπαρση. Είμαι πολύ χαρούμενη για τις διακρίσεις μου και ταυτόχρονα ακόμα μαθητευόμενη. Αν διακρίθηκα κάποιες φορές, αλλά τόσες δεν το κατάφερα. Το σίγουρο είναι ότι θα συνεχίσω να δοκιμάζομαι και να πειραματίζομαι σε νέα είδη γραφής.


Δ.Β.: Εκτός όλων των άλλων δραστηριοτήτων σας, αρθρογραφείτε. Πότε προλαβαίνετε; Πού βρίσκεται τελικά η καρδιά σας;

Χ.Χ.: Ναι, αρθρογραφώ. Είναι ακόμα μια ενασχόληση που με ξεκουράζει και μου δίνει χαρά. Προλαβαίνει κανείς όταν αγαπά αυτό που κάνει. Πάντοτε! Σας το λέω με το χέρι στη καρδιά. Αυτή η άτιμη καρδιά που βρίσκεται πάντα εκεί που το αίμα της κοχλάζει. Και το δικό μου κοχλάζει εκεί που ανακαλύπτω την αγάπη. Κάθε μέρα, γύρω μου πάντα προσπαθώ να την ανακαλύπτω.


Δ.Β.: Σας ευχαριστώ πολύ για την όμορφη συνέντευξη.


Δελίνα Βασιλειάδη


Optimization WordPress Plugins & Solutions by W3 EDGE