Το μικρό πόνι του Πάκο Μπεθέρα
Δ. Βασιλειάδη

Το μικρό πόνι του Πάκο Μπεθέρα

Η θεατρική ομάδα ριSκο και το Αβέρτο Θέατρο παρουσιάζουν το έργο του πολυβραβευμένου συγγραφέα Πάκο Μπεθέρα Tο μικρό πόνι, ένα έργο για τη διαφορετικότητα και την ελευθερία, σε σκηνοθεσία Βαγγέλη Οικονόμου, στο Vis motrix performance studio (Έδισσον 4 - έναντι του Δημαρχείου Θεσσαλονίκης, τηλέφωνο πληροφοριών και κρατήσεων 6943 649 009) για 8 (οκτώ) μόνο υπέροχες και μοναδικές παραστάσεις, από τις 24 Νοεμβρίου έως και τις 16 Δεκεμβρίου, κάθε Σάββατο στις 21:00 και κάθε Κυριακή στις 19:00. Τη μετάφραση υπογράφει η Μαρία Χατζηεμμανουήλ, τη σκηνογραφία η Νάσια Λάζου και τους φωτισμούς ο Στράτος Κουτράκης. Τη μουσική επιμελήθηκε ο σκηνοθέτης. Ερμηνεύουν οι Χρήστος Παληογιάννης (Χάιμε) και Έλενα Δαμίγου (Ιρένε).


Λίγα λόγια για το έργο: Ο Λουίσμι, ένα δεκάχρονο αγόρι, φοράει στην πλάτη του τη σχολική του σάκα που απεικονίζει ήρωες από τη σειρά Μικρό μου πόνι. Η σάκα γίνεται αφορμή για να γίνει ο Λουίσμι θύμα σχολικού εκφοβισμού. Το σχολείο καλεί τους γονείς του Λουίσμι για να τους ενημερώσει σχετικά, ώστε να πείσουν το αγόρι να αποχωριστεί τη σάκα του. Οι γονείς του Λουίσμι, Χάιμε και Ιρένε, τυφλωμένοι από εγωισμούς και κοινωνικά στερεότυπα, μιλούν συνέχεια για το παιδί τους, αλλά ποτέ με το παιδί τους. Μια οικογένεια που απομακρύνεται συνέχεια από το παιδί και ένα σχολείο που αντιτίθεται σε όλα εκείνα τα παιδιά που ξεφεύγουν από το γενικό κανόνα, του «φυσιολογικού». Πρόκειται για ένα έργο επίκαιρο, το οποίο αφορά στον σχολικό εκφοβισμό (bullying), αυτήν τη σκληρή πραγματικότητα στην οποία παγιδεύονται όλο και περισσότερα παιδιά στις μέρες μας, και στόχο έχει –και τον πετυχαίνει- να μας προβληματίσει σχετικά με την ελευθερία, τον φόβο και τις προκαταλήψεις της κοινωνίας. Είναι ένα έργο, μια παράσταση, μια κατάσταση και μια πραγματικότητα που μας αφορά όλους.

Αξιοσημείωτο είναι πως ο συγγραφέας εμπνεύστηκε το έργο από πραγματικά γεγονότα, τα οποία έλαβαν μέρος στις ΗΠΑ το 2014, ενώ η εξαιρετικά δημοφιλής και επιτυχημένη σειρά My Little Pony, που αφιερώνει τα κεφάλαια της στη μαγεία της φιλίας και τις αξίες τις συντροφικότητας, έχει γίνει απροσδόκητα ένα από τα σύμβολα της μάχης ενάντια στο σχολικό εκφοβισμό (bullying).

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα, Πάκο Μπεθέρα: Ο Πάκο Μπεθέρα γεννήθηκε στην Αλμερία το 1978. Σπούδασε Τεχνική και Υποκριτική στο Θεατρικό Εργαστήριο William Layton της Μαδρίτης και Δραματουργία και Θεατρικές Επιστήμες στην Ανώτατη Βασιλική Δραματική Σχολή της Μαδρίτης (RESAD). Έχει γράψει πάνω από 10 θεατρικά έργα, τα οποία έχουν αποσπάσει μερικά από τα σημαντικότερα βραβεία της Ισπανίας. Όπως το Εθνικό Βραβείο Δραματουργίας (2009), το Εθνικό Βραβείο Θεάτρου Calderón de la Barca (2007), το Ευρωπαϊκό Βραβείο Εurodram (2014) και το Θεατρικό Βραβείο Νέοι Δημιουργοί της Μαδρίτης (2005).

Τα σημαντικότερα έργα του είναι τα Μέσα στο χώμα, Grooming, Ventaquemada, Η γη των ήρεμων βουνών, Το σχολείο της ανυπακοής, Ο κύριος Γιε αγαπάει τους δράκους, Τώρα αρχίζουν οι διακοπές (εμπνευσμένο από τον Πελεκάνο του Στρίντμπεργκ), Το μικρό πόνι κ.ά .

Εκτός από δραματουργός ο Μπεθέρα είναι και στιχουργός και μόνιμος συνεργάτης του επιστημονικού θεατρικού περιοδικού Acotaciones. Επίσης, έχει συντονίσει πολλά σεμινάρια και εργαστήρια δραματουργίας σε διάφορα πανεπιστήμια και φεστιβάλ.


Λίγα λόγια για τη Θεατρική Ομάδα ριSκο: Η θεατρική ομάδα ριSκο ιδρύθηκε το Νοέμβριο του 2009 με τη μορφή Μη Κερδοσκοπικής Εταιρείας. Είναι μια ομάδα που επιμένει να λειτουργεί σε όλα τα επίπεδα με το πνεύμα της συλλογικότητας. Εμψυχωτής της ομάδας και σκηνοθέτης στις περισσότερες παραστάσεις της ο Βαγγέλης Οικονόμου. Η θεατρική ομάδα ριSκο, χωρίς μόνιμη θεατρική στέγη, φιλοξενείται στο Αβέρτο Θέατρο με το οποίο συνεργάζεται από την ίδρυσή του.

 

Μέχρι σήμερα η ομάδα ριSκο έχει παρουσιάσει τις παραστάσεις:

2010 -2011: Η δολοφονία της οδού Αποντάκα (Los Asesinos) του Χοσέ Τριάνα.

2011: Homo Apographycus του Μιχαήλ Άνθη (Συμμετοχή: Απογραφή πληθυσμού στα 46α Δημήτρια) σε σκηνοθεσία Φανής Αραμπατζίδου.

2011: Τα εργαζόμενα κορίτσια… δεν γερνούν ποτέ! (Factory girls) του Frank McGuinness.

2012 -2013: Τίποτα δικό μου (Have I none) του Edward Bond.

2013: Παιχνίδια Φόβου (Trio) των Kado Kostzer –Alfredo Arias.

2014: Ο τίγρης (The tiger) του Murray Schisgal.

2014: Γυναίκες χωρίς οξυγόνο! (Divorciadas, Evangelicas y Vegeterianas) του Gustavo Ott.

2014: Seven -Ένα έργο για τη Γάζα της Κάρυλ Τσέρτσιλ (Συμμετοχή στην πρωτοβουλία της Ομάδας Θεάτρου Ars Moriendi) σε σκηνοθεσία Θάνου Νίκα.

2015: Η παρεξήγηση (Le maletendu) του Αλμπέρ Καμύ.

2016 – 2017: NO EXIT (Κεκλεισμένων των θυρών) του Ζαν Πωλ Σαρτρ.

2018: Νεριουμ Παρκ του Josep Maria Miro (Πανελλήνια πρεμιέρα).


Optimization WordPress Plugins & Solutions by W3 EDGE